St. Laurenskerk

In januari 1961 werd pastor B.P.F. Rohling door de aartsbisschop benoemd om in de nieuwe wijk Brandenburg een rooms-katholieke kerk te bouwen. Op 3 juli 1961 werd de parochie van Sint Laurens opgericht.

KB_TEN_Register_St_Laurenskerk
Laurenskerk(1964), Bilthoven, Melkweg 3-5

Op 9 augustus werd pastor Rohling door de deken geïnstalleerd in het bedrijf Inventum waar op zondagen missen werden gelezen. Inventum, gelegen hebbend aan de Leijenseweg, is gesloopt. Ter plekke is woningbouw gerealiseerd.

Als architect voor de nieuw te bouwen kerk werd ir. Rob Bauer aangetrokken, die helaas overleed nog voordat er een steen gemetseld was. Zijn echtgenote, mevrouw E. Bauer-Deur, heeft zijn werk voortgezet met als supervisor ir. C. Pouderoyen uit Nijmegen. Op 24 maart 1963 werd de kerk geconsacreerd.

Bij de ingang van de kerk werd een beeld van Sint Laurens geplaatst, de patroonheilige van de kerk. Het was gemaakt door Pieter d’ Hont. Om vernieling te voorkomen heeft men het beeld later ín de kerk geplaatst.

Ir. Bauer had geen klokkentoren ontworpen voor de Sint Laurenskerk. Het bisdom had geen financiële middelen daarvoor beschikbaar gesteld. Ten behoeve van de Bescherming Bevolking schonk de gemeente echter een klok, die in een klokkenstoel opgehangen diende te worden.

De firma Hogen werd aangezocht voor het maken van een klokkenstoel waarin drie klokken zouden kunnen hangen. Die werd gerealiseerd aan de noordzijde van de kerk nabij de hoofdingang. De klokken werden besteld bij Petit en Fritsen te Aarle-Rixtel. Aardig is te weten dat de toonsoort van de klokken afgestemd werd op de klokken van de Opstandingskerk (zie bij Kerken/Opstandingskerk). In december 1963 konden de drie klokken worden geluid.

In 2006 besloot het Aartsbisdom Utrecht dat de Laurenskerk verkocht moest worden. De kerk zou worden afgebroken en de grond verkocht. De St. Michaëlkerk (zie bij Kerken/St. Michaëlkerk) en de St. Laurenskerk waren enkele jaren eerder gefuseerd. In 2014 werd gestart met het bouwen van een appartementencomplex ter plekke van de voormalige Laurenskerk.

Al snel daarna begon de discussie welke kerk gesloten zou moeten worden. Door het teruglopend aantal parochianen bleek het niet langer mogelijk twee kerkgebouwen in stand te houden. Men koos er uiteindelijk voor de St. Michaëlkerk te behouden, omdat bij die kerk een kerkhof gelegen is.

Bovendien dacht men dat de grond waarop de St. Laurenskerk staat makkelijker verkoopbaar was, daar er rondom de Melkweg grote bouwplannen op stapel stonden.